Nadleśnictwo Ełk, położone w Krainie Mazursko-Podlaskiej, obejmuje tereny o powierzchni ponad 21,7 tys. ha, z czego ponad 19,6 tys. ha stanowią grunty leśne, w większości zalesione. Dominującymi siedliskami są lasy mieszane świeże i bory mieszane świeże, zajmujące największy udział w strukturze siedlisk leśnych.

Najważniejszym gatunkiem panującym w drzewostanach nadleśnictwa pozostaje sosna zwyczajna, reprezentująca charakterystyczny ekotyp znany jako „sosna mazurska”, ceniona za swoje wartości hodowlane i jakość drewna. Istotne znaczenie ma również świerk pospolity, szczególnie w północnej części nadleśnictwa, gdzie jego występowanie wpisuje się w naturalny zasięg gatunku. W skład głównych gatunków lasotwórczych wchodzą ponadto: dąb, brzoza i olsza, co świadczy o wysokim zróżnicowaniu drzewostanów.

Zasoby leśne Nadleśnictwa Ełk pełnią w dużej mierze funkcje ochronne — aż 69% powierzchni lasów ma status lasów ochronnych, co przekłada się na ich wielorakie znaczenie przyrodnicze, społeczne i gospodarcze. Wyróżnia się wśród nich:

• Lasy ochronne wokół miast – ok. 8 000 ha,
• Lasy wodochronne – ok. 4 000 ha,
• Lasy stanowiące cenne fragmenty rodzimej przyrody – ok. 200 ha,
• Lasy stanowiące ostoje zwierząt podlegających ochronie gatunkowej – ok. 400 ha,
• Lasy gleboochronne – ok. 50 ha.

Drzewostany nadleśnictwa cechuje duży potencjał produkcyjny. Udział gatunków panujących jest zróżnicowany w zależności od typu siedliskowego i wieku lasów. Znacząca powierzchnia znajduje się w klasach wieku odpowiadających dojrzałości rębnej, co przekłada się na wysoką zasobność drewna i aktualne możliwości pozyskania.

Nadleśnictwo zarządza lasami rozciągającymi się głównie na terenie powiatu ełckiego (99% powierzchni), obejmując gminy: Miasto Ełk, Ełk, Kalinowo, Prostki i Stare Juchy, a w niewielkim zakresie także części gmin: Wydminy, Olecko i Orzysz. Siedziba Nadleśnictwa mieści się w Mrozach Wielkich.